Çok ilginç zamanlar yaşıyoruz. Tabii ki ürkütücü ama bir o ka-dar da öğretici bir süreç. Ülke-lerin bölgesel stratejiler için rutin or-tak bakanlar kurulu toplantıları yapıp, ortak politik yol haritalarını belirlediği, öte yandan ulusal ekonomik ölçü birimlerinin var olan durumu (gerçeği) hiç yansıtmadığı, siyasi haritaların  geçersiz olduğu bir dönem bu.

Avrupa gerçekten çok yaman bir kış yaşıyor. Berlin’deki en iyi Türk restoranlarından biri olan Velis’de mekanın sahibiVeli Bey, yemeği nasıl bulduğumu soruyor; güzel, diyorum ama dışarıdaki soğuk tat alma duyunuzu bile alıp götürdüğü için yemeklerin bile gerçek lezzetine varamıyorsunuz. Bu arada televizyonlar Avrupa’nın periferisinden durmadan kış, sel ve felaket haberleri veriyor. Romanya’daki kış ve sel görüntüleri yetmişli yıllardaki Latin Amerika yoksulluğunu aynen yansıtıyor.

Geçtiğimiz cumartesi günü Taraf’a yazımı göndermedim, çünkü o gün artık ayrılmaya karar vermiştim. Ama içim “haksızlığa isyan” duygularıyla doluydu; İsyan, öfke, kırgınlık, üzüntü duygularının etkisi altında yazmak istemedim. Biraz yatışmayı bekledim.

1 Mayıs 1977’nin ertesi günü Günaydın gazetesi, operasyon icabı, “Maocular Taksim’i kana buladı” ya da “…işçi bayramını kana buladı” manşetiyle çıkmıştı. Hangisiydi tam hatırlayamıyorum, ikisinden biri. Bizim gazete de buna benzer bir yayını sürdürmeye girişti.

Dün yapılan TFF Genel Kurulu’nu, basın hangi haber kategorisinde takip edeceğini şaşırdı ama genel olarak, dünkü genel kurul, ‘kategoriler’ üstü önemde sayıldı ve böyle muamele gördü. Aslında nereden bakarsanız bakın şimdiye kadar devam etmiş olan ve ‘birilerine’ hem ekonomik hem de siyasi olarak güç veren bir düzen yavaş yavaş sona eriyor. Böyle olunca iç içe geçmiş