Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün geçen gün söyledikleri devletin Kürt sorununu, en kısa sürede, çözme iradesini ortaya koyuyor. Aslında bu irade,  2010’dan başlamak üzere Türkiye’nin ekonomik siyasi çehresini belirleyecek.

Türkiye, Batı’yla finans üzerinden, Doğu’yla da enerji ve işgücü üzerinden çok hızlı bir bütünleşme yaşayacak. Bu bütünleşme, kendi siyasi ve ekonomik kurumlarını yaratacak. Böyle olunca, şimdi izlediğimiz, gördüğümüz bütün siyasi, mesleki, ekonomik kurumlar “eski”nin söylemleriyle ancak durumu “idare” ediyorlar. Bu açıdan hiç kimse mesela, Kürt sorununun çözümünde CHP’nin ve MHP’nin, aynı kapıya çıkan, anlamsız muhalefetlerini takmıyor.

İşte tam burada da bir siyasi krizle karşı karşıyayız. Sistemin sağı ve solu çökmüş durumda. Japon düşünür Kojin Karatani, sermayenin, ulus olgusunun ve devletin, kapitalizmin şimdiye kadar ki tarihinde, bir bütün olduğunu vurgulayarak, sosyal demokrasinin, sermaye eleştirisini devlet adına yaptığını, bağımsızlıkçı hareketlerin ve “solun” da sermaye eleştirisinin ulus adına olduğunun altını çizer.

KURGU BOZULDU

Hem siyasette hem de ekonomide bir yolun sonuna geldik. 2009 yalnızca krizin dibini gördüğümüz bir yıl olarak kalmayacak; 21. yüzyılı belirleyecek değişimlerin başlangıcı olarak da tarihe geçecek. Ancak bütün bu olan biteni anlayabilmek için de şimdiye kadar olan ezber ya da yanlış bilgilerden kurtulmamız gerekecek herhalde. Bir kere, ilk önce ekonomide sonra da siyasette devlet olgusunu yeniden tartışacağız ve tanımlayacağız. Bu çok gerekli; bütün bu olanlar ortaya çıkarıyor ki, bu konuda şimdiye değin bilinenler basit ezberlerden öteye gidemiyor. Örneğin devletin bir ekonomik aktör olarak kapitalist toplumun kalkınmasındaki yerinin tekrar anlatılmasına ihtiyaç var. (Hele bu krizde, devletin piyasaya müdahalesinin, çok yeni bir şeymiş gibi anlatılmasından sonra.)