“Belge-darbe” tartışmaları ve krizin etkisi, bugün bize gösteriyor ki, Türkiye bir sıfır noktasına doğru gidiyor. Ekonominin ve ekonomi kurumlarının yeniden yapılanmasını siyaset izleyecek. Bu yapılanmada temel alanları ve öncelikleri saptayıp bu alanlarda alternatif üretenler öne çıkacak. Bugün “yarın” için soyut, uygulanamaz öneriler getirmek hiçbir şey dememek anlamına geliyor.

Türkiye’de açık ya da örtülü siyaset yapmaya çalışan kurumların çoğu Türkiye’nin hızla bir “sıfır” noktasına doğru gittiğini kavrayamamış gözüküyor.

TÜSİAD bu konuda çarpıcı bir örnek. TÜSİAD, Türkiye’nin asker vesayetinde AB üyesi olmasını isteyecek kadar saçmayabiliyor. Ama bu saçmalama hali bugün yalnız TÜSİAD’a özgü bir durum değil.

TÜSİAD’da temsil edilen sermaye çevrelerinin, şimdiye değin iktidar ortağı olan askerlerin, iktidarlardaki ağırlıklarını aynen sürdürmek için yaptıkları “belgeli-darbeli” “yeni kurumsallaşma ve yapılanma” sürecini okuyamayan Türkiye solunun durumu da TÜSİAD’dan farklı değil.